nieruchomości
kwi
14

Gmina na rynku nieruchomości

Wtorek, kwiecień 14. 2009
Gmina na rynku nieruchomości

Funkcję inwestora na rynku nieruchomości gmina zaczęła pełnić stosunkowo późno, np. w USA rozpoczęło się to programem rewitalizacji miast w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Rozwój tej funkcji przypadł na lata siedemdziesiąte. W krajach Europy Zachodniej proces odnowy urbanistycznej rozpoczął się w latach sześćdziesiątych przy dominującym udziale władz lokalnych. W latach siedemdziesiątych i połowie lat osiemdziesiątych zmieniono metody odnowy i skierowano wysiłek na zachowanie istniejących zasobów, włączając inicjatywę prywatną i jej środki finansowe. Ostatni etap, rozpoczynający się pod koniec lat osiemdziesiątych, jest kontynuacją procesów odnowy przy zwiększonym ograniczeniu udziału finansowego władz lokalnych i publicznych na rzecz środków prywatnych. Jak widać, w Europie Zachodniej nastąpiło przesunięcie odpowiedzialności za odnowę miast ze szczebla krajowego na szczebel lokalny ze zwiększającym się udziałem środków prywatnych.

W podobnym kierunku zmierzają rozwiązania przyjmowane w Polsce. Gmina na rynku nieruchomości pełni — podobnie jak na Zachodzie — funkcję regulatora procesu inwestycji, sprzymierzeńca sektora publicznego i inwestora, często współdziałającego z sektorem prywatnym. Przykładami tych inicjatyw są m. in. rewitalizacja (rehabilitacja) zasobów mieszkaniowych w centrum Szczecina49, zespołu zabudowy mieszkalnej i koszar w Legnicy, opuszczonych przez armię rosyjską, czy kwadratu zabudowy w centrum dzielnicy Praga Północ w Warszawie. Można również podać wiele przykładów współdziałania gminy z sektorem prywatnym przy realizacji przedsięwzięć developerskich, np. budowa hotelu w centrum Łodzi.

Udział gmin w realizacji projektów inwestycyjnych jest przeprowadzany w celach promocji rozwoju gospodarczego, poprawy warunków życia na terenach miejskich, a także zwiększenia wpływów lokalnych. Dla wielu rynków nieruchomości ważni są inwestorzy zagraniczni. Nie zostali oni wymienieni jako oddzielna grupa, tworzą je bowiem te same grupy inwestorów, m. in. fundusze emerytalne i firmy ubezpieczeniowe. Aktywność tych inwestorów na rynkach międzynarodowych stanowi wynik globalizacji inwestycji.

Inwestycje zagraniczne umożliwiają dywersyfikację portfela dla uniezależnienia się od trendów rodzimej gospodarki. Przykładowo, brytyjskie fundusze emerytalne posiadały w 1991 r. 26% swoich portfeli w akcjach zagranicznych, obligacjach i nieruchomościach. Jednakże w drugiej połowie lat osiemdziesiątych gwałtownie wzrosło zainteresowanie inwestorów zagranicznych rynkiem brytyjskim.

Aktualna ocena artykułu: 0
Oceń wpis: 5 4 3 2 1

Dodaj swój komentarz:

Tytuł:
Autor:
Treść
Przepisz kod z obrazka: Token

Brak komentarzy.