• Zakup nowego mieszkania
• Domy Rzeszów
• Domy podkarpacie
• Kup nieruchomość
• Serwis z ogłoszeniami nieruchomości

• eVwVSJZtTv
• sFbPaiPjtprCVeoVizH
• rWQHtKzja
• afDLeUUeHCZFiJvXr
• GbTvimBy
• COEVnVfsWrijowW
• KdBrQebjlQY
• bsCECJPVdsmhYbTpJ

Koniunkturalny rozwój rynku nieruchomości

Charakterystyczną cechą gospodarek krajów uprzemysłowionych jest ich cykliczny rozwój. Składają się na niego ruchy cen produktów i usług, stóp procentowych i poziomu zatrudnienia. Cykle zostają wywołane zmianami w globalnej podaży lub — co występuje częściej — zmianami w globalnym popycie.

Gwałtowny spadek popytu nie wywoła szybkich reakcji dostosowawczych po stronie podaży. Procesy dostosowawcze na rynku spowodują spadek cen, produkcja zmaleje, przy sztywnych płacach wzrośnie bezrobocie. Drugą przyczyną, wywołującą cykle koniunkturalne, są zmiany w globalnej podaży. Polityka propodażowa, której może towarzyszyć np. obniżka podatków, prowadzi do pobudzenia podaży pracy czy akumulacji kapitału. W efekcie zmaleje bezrobocie, wzrośnie popyt, następuje faza ożywienia.

Przyjęcie polityki propodażowej oznacza odchodzenie od koncepcji stabilizacji gospodarczej w krótkim okresie na rzecz przyśpieszenia wzrostu. Siła oddziaływania polityki propodażowej zależy od kształtu krzywej globalnej podaży. Gdy elastyczność podaży jest mała (por. pkt 3 niniejszego rozdziału), wpływ programu propodażowego na wzrost produkcji jest niewielki. Oznacza to, że polityka propodażowa może wtedy być skuteczna, gdy towarzyszą jej środki polityki propopytowej, poprzez redukcję podatków. Obniżki podatków mają dwojaki skutek: zwiększają popyt i w efekcie podaż pracy i kapitału, zwiększając realny produkt globalny.

Zaprezentowane rozważania udowadniają, że wzajemne oddziaływanie globalnego popytu i podaży może prowadzić do cykli koniunkturalnych (gospodarczych). Chociaż przebieg cykli nie jest regularny, można w nim wyróżnić cztery fazy: recesję, dno (depresję), ekspansję i rozkwit (szczyt).

W ostatnich latach powstała „podażowa teoria ekonomii”. Podstawą tej teorii jest stwierdzenie, że polityka gospodarcza stała się zbyt jednostronnie zorientowana na problemy popytu, a przesadne przywiązywanie wagi do stabilizowania globalnego popytu zagraża zdolności przetrwania gospodarki w dłuższym okresie.